Sunday, 7 April 2019

વાંચો, પપ્પાની 3 લાઈને કેવી રીતે પ્રશાંતને બનાવી દીધો સાંઈરામ દવે ?

ભાગ્યે જ કોઈ એવો ગુજરાતી હશે જે સાંઈરામને ઓળખતો ન હોય, ભાગ્યે જ એવો કોઈ ડાયરો થતો હશે જ્યાં સ્ટેજ પર સાંઈરામ દવે ન હોય. આજે સાંઈરામના સ્ટેજ પર આવવા માત્રથી જ તાળીઓનો ગડગડાટ થાય છે. સાંઈરામે સાંભળવા માટે હકડેઠઠ મેદની ઉભરાય છે. પણ જો હાસ્ય કલાકાર સાંઈરામ દવેના પપ્પાએ તેમને ત્રણ લાઈનો ન કહી હોત તો કદાચ ગુજરાતી ભાષાને અને ગુજરાતીઓને એક પ્રતિભાવંત ગુજરાતી કલાકાર મળ્યો જ ન હોત. ખુદ સાંઈરામ પણ પોતાની આ સફળતા પાછળ પોતાના પપ્પાની મહેનત અને પ્રેરણાને જ કારણભૂત ગણાવે છે.
મૂળ તો સાંઈરામ દવે પણ બાળપણમાં મોટા ભાગના બાળકોની જેમ ક્રિકેટર બનવા ઈચ્છતા હતા. મૂળ તો સાંઈરામના પપ્પા અને મમ્મી બંને શિક્ષક હતા. એટલે ઘરની આર્થિક સ્થિતિ સારી કહી શકાય એવી હતી. અને એ જમાનામાં બોલ-બેટ સાંઈરામ પાસે જ હતા. સાંઈરામ કહે છે કે,'ક્રિકેટનો મને ગાંડો શોખ હતો. એટલો શોખ કે ક્રિકેટ રમવા જઉં તો ખાવા પીવાનું પણ ભાન ન રહે. પણ પપ્પાને મારો ક્રિકેટનો શોખ ખાસ ગમતો ન હતો.'
મૂળ તો વિષ્ણુપ્રસાદ દવે એટલે કે સાંઈરામના પિતાજીની ઈચ્છા તેમને ભજનિક બનાવવાની હતી અને સાંઈરામના કહેવા પ્રમાણે તેમના પપ્પાએ તેની પૂરી તૈયારી પણ કરી હતી. 1983માં સાંઈરામ જ્યારે માત્ર સાત વર્ષના હતા ત્યારે તેમને સંગીત શીખવવા દુર્લભભાઈ નામના પ્રજ્ઞાચક્ષુ શિક્ષક આવતા. સાંઈરામને તે સમયે તો ખાસ સંગીતનો શોખ નહોતો પણ શીખવું ફરજિયાત હતું. સાંઈરામ કહે છે કે આમ કરતા કરતા હું રાગમાં ઘડિયા પાકા કરતો થઈ ગયો. માલકૌંસ, ભૂપાલી સારંગ સહિતના 12 રાગ મેં ઘડિયા ગાતા ગાતા જ શીખ્યા.

તેમના પપ્પા ખુદ આકાશવાણી રેડિયોના ભજનિક એટલે પુત્ર પ્રશાંતને પણ ભજનિક બનાવવાની પ્રબળ ઈચ્છા હતી. પરંતુ માતા સરોજને મનમાં હતું કે પ્રશાંત સારું એવું ભણીને નોકરી કરે. માતા-પિતાના સપના વચ્ચે પ્રશાંતને તો પાછું ક્રિકેટર બનવું હતું. આખરે પ્રાથમિક શાળાના અભ્યાસ દરમિયાન નાનકડા પ્રશાંતે દૂરદર્શન માટે સાત ભજન ગાયા અને તેમના પપ્પાએ દ્રઢ નિશ્ચય તેમનો આ પુત્ર તો ભજનિક જ બનશે.
જો કે ગુરુકુળના અભ્યાસ બાદ દસમું ધોરણ પાસ કરીને સાંઈરામ રાજકોટની સરકારી પોલિટેક્નિક કોલેજમાંથી ઈલેક્ટ્રોનિક એન્જિનિયરિંગનો અભ્યાસ કર્યો. સાંઈરામ કોલેજના દિવસોને યાદ કરતા કહે છે કે એ દિવસોમાં હું પૂરા બાવીસ અલગ-અલગ અવાજ કાઢીને મિમિક્રી કરતો હતો, તો ક્રિએટિવિટી પણ લાજવાબ હતી. કોલેજના દિવસોમાં સાંઈરામ જુદા જુદા એક્ટર્સની મિમિક્રી કરતા, અને મિત્રો વખાણતા પણ ખરા. ત્યારથી સાંઈરામને લાગ્યું કે આપણામાં કુદરતી બક્ષિસ છે. અને સાંઈરામે જાતને મઠારવાની શરૂ કરી.
જો કે એક દિવસ સાંઈરામના પિતાની વાપી ટ્રાન્સફર થઈ. અને નોકરી પર હાજર થતા પહેલા તેમણે ત્રણેય દીકરા અને પત્નીને કહ્યું કે,'મારી ગેરહાજરીમાં મારા તબલાં-પેટીને બાળી મૂક્જો. મારો વારસો જાળવવાવાળું કોઈ નથી. પ્રશાંત, તારા પર મને આશા હતી, પણ તું તો તારી મમ્મીનું સપનું જીવવાનો છે એટલે હવે કોઈ મારું સપનું પૂરું નથી કરવાનું.મને તારા પર આશા હતી કે તું એક દિવસ ભજનિક બનીશ પણ…' બસ આ શબ્દોએ પ્રશાંતની સાંઈરામ સુધીની સફર શરૂ કરી.
નવાસવા એન્જિનિયર બનેલા પ્રશાંતે પપ્પાની ઈચ્છાથી પીટીસી કર્યું અને ભજનો ગાવાના શરૂ કર્યા. શરૂઆત થઈ શોકસભાથી. જો કે તે સમયે તો માંડ ગાંઠાયિનો ખર્ચો નીકળતો. ધીરે ધીરે સાંઈરામને લોકસાહિત્યમાં રસ પડ્યો. પરંતુ પપ્પાએ કહ્યું કે ત્યાં પહોંચવું અઘરું છે. પણ સાંઈરામે નક્કી કર્યું તો કર્યું. તેમણે લોકસાહિત્યના દુહા, છંદ, ગીતો કથાઓ યાદ કરવા રીતસરના અનુષ્ઠાન આદર્યા. સાંઈરામ કહે છે કે ક્યારેક એવું પણ થતું કે હું ખોટું બોલતો અને ઓડિયન્સ ભૂલ સુધારતું.
જો કો આ સ્ટ્રગલ દરમિયાન સાંઈરામ માટે કપરો સમય પણ આવ્યો ક્યારેક ક્યારે તેમને ડાયરામાં આખી રાત બેસવું પડતું પણ બોલવાની તક ન મળતી. તો ક્યારેક ખુદ તેમના પિતા જ તેમની પરીક્ષા કરતા. સાંઈરામના પિતા તેમના જ બધા જોક્સ બોલી દેતા અને સાંઈરામ સામે કંઈક નવું આપવાનો પડકાર આવી જતો. જો કે અહીં પણ પપ્પા જ તેમના ગાઈડ બન્યા અને કહ્યું કે તુ વધુ વાંચ અને તારું કંઈક બનાવ. સાંઈરામ કહે છે કે મારા પપ્પા જ મારા માટે રોલ મોડેલ છે. મારી કરિયર બને તે માટે તેમણે પણ પગના તળિયા ઘસી નાખ્યા છે.
પ્રશાંતમાંથી સાંઈરામ બનવા પાછળ પણ તેમના પપ્પા વિષ્ણુપ્રસાદનો જ હાથ છે. એક કાર્યક્રમમાં તેમના પિતા મુંબઈ ગયેલા. ત્યાં સાંઈરામ ઐયર નામના ગાયકનું પર્ફોર્મન્સ તેમને બહુ ગમી ગયું. એટલે પ્રશાંતને પિતાએ સ્ટેજનું નામ સાંઈરામ આપ્યું.. આજે સ્થિતિ એવી છે કે પત્ની દીપાલી એક જ મને પ્રશાંત કહીને સંબોધે છે, બાકી બધાની જીભે સાંઈરામ નામ ચડી ગયું છે.
હાસ્ય કલાકાર અને લોકસાહિત્યકાર તરીકે સફળ સાંઈરામ દવે રાજકોટમાં નચિકેતા સ્કૂલિંગ સિસ્ટમ નામની સ્કૂલ પણ ચલાવે છે. નચિકેતા સ્કૂલ શરૂ કરવાનો આઈડિયા તો સાંઈરામ પાસે હતો પરંતુ ફંડની તકલીફ હતી. પણ નૈરોબી સ્થિત મિત્રે તેમનો આ વિચાર જાણ્યો અને કહ્યું કે આગળ વધો, બધું થઈ જશે. નીતિન માલદેના સાથથી 2015માં નચિકેતા સ્કૂલિંગ સિસ્ટમ શરૂ થઈ. સાંઈરામની આ સ્કૂલની ખાસિયત એ છે કે અહીં અહીંની અંગ્રેજી માધ્યમની સ્કૂલનો વિદ્યાર્થીઓ વેદની ઋચાઓ અને શ્લોક બોલી જાણે છે અને દેશ-વિદેશની વાતો પર પણ ચર્ચા કરી શકે છે.
તો એક ફાસ્ટ બોલર બનવાના સપનાથી એન્જિનિયરિંગના અભ્યાસ અને છેલ્લે સફળ શિક્ષક, લોકસાહિત્યકાર બનવા સુધી પ્રશાંત ઉર્ફે સાંઈરામ દવેએ ઘણા ચડાવ ઉતાર જોયા છે. સાંઈરામની જીવન સફર કોઈ પણ સપના જોતા યુવાન માટે પ્રેરણા સમાન છે.

Wednesday, 3 April 2019

સેરેબ્રલ પાલ્સીને હરાવી આ ગુજરાતી યુવાને જીત્યો ઓલોમ્પિકમાં મેડલ


મક્કમ મનોબળ એટલે શું. તમે Google કે Youtube કરશો તો તમે અસંખ્ય આર્ટિકલ્સ કે મોટીવેશનલ વીડિયોઝ મળી રહેશે. પરંતુ જો મક્કમ મનોબળ કે પરિસ્થિતિ સામે કેવી રીતે ઝઝુમવું તે તમારે પ્રેક્ટિલમાં જોવું હોય તો અમદાવાદના યુવાન રાજ બંધારાને મળો. રાજને સેરેબ્રલ પાલ્સી નામની રૅર બીમારી છે. જેને કારણે રાજ પોતાના પગ પર ઉભો પણ નહોતો રહી શક્તો. પરંતુ આજે રાજે ઈન્ટરનેશનલ લેવલે દેશ માટે એક નહીં પણ બબ્બે મેડલ જીત્યા છે. જેની પાછળ કારણભૂત છે રાજનું મનોબળ, રાજની મમ્મીનો ત્યાગ અને રાજના કોચની મહેનત.



વાત આજથી લગભગ 15 વર્ષ પહેલાની...

અમદાવાદના પ્રીતમનગર અખાડાના સ્કેટિંગ રીંગમાં એક બહેન પોતાના બાળકને લઈ પહોંચ્યા. સ્કેટિંગ રીંગમાં બાળકો પ્રેક્ટિસ કરતા હતા, પરંતુ આ બહેન પાસે જે બાળક હતો તે શારીરિક રીતે સશક્ત ન હતો. સેરેબ્રલ પાલ્સીને કારણે આ બાળકને ઉભા રહેવા માટે સહારો જોઈતો હતો. આ બહેને સ્કેટિંગ કોચને વાત કરી કે મારા બાળકને પણ શીખવો. પહેલીવારે કોચ માટે પણ એક સવાલ હતો કે જે બાળક ઉભો ન રહી શક્તો હોય તેને સ્કેટિંગ કેમનું શીખવવું. પણ આખરે તે સ્પોર્ટ્સ પર્સન હતા. પડકાર લીધો અને આ બાળકને શીખવવાનું શરૂ કર્યુ. આ જ બાળક આજે ઓલિમ્પિકમાં રોલર સ્કેટિંગમાં સિલ્વર અને બ્રોન્ઝ મેડલ જીતી ચૂક્યો છે.

વાત રાજ બંધારાની

રાજ બંધારાને ખૂબ જ રૅર ગણાતી સેરેબ્રલ પાલ્સી નામની બીમારી છે. સેરેબ્રલ પાલ્સીમાં મેન્ટલી મુશ્કેલી રહે, નાનું મગજ કમાન્ડ ન આપે, સમજણશક્તિ ઓછી હોય અને બોડીમાં તાકાત પણ ઓછી હોય. રાજના મમ્મી ભાવના બંધારા કહે છે કે, 'રાજ માત્ર છ મહિનાનો હતો, ત્યારે તેને ખેંચ આવી અને તેની શ્વાસનળી-અન્નનળી ડેમેજ થઈ ગઈ. એના નાના મગજને પણ અસર પહોંચી. ડોક્ટરોએ કીધું એને સેરેબ્રલ પાલ્સી છે. હવે એ ક્યારેય ચાલી નહીં શકે, બેસી નહીં શકે, કશું જ કામ જાતે નહીં કરી શકે.' આ સાંભળીને રાજના માતા-પિતા બંનેને ઝટકો લાગ્યો, દુઃખ થયું. પરંતુ તેમણે નસીબ સામે લડવાનો નિર્ણય કર્યો. રાજને ફિઝિયોથેરાપી, એક્યુપંચર થેરાપી કારવી, ન્યૂરોલોજી ડોક્ટર્સને બતાવ્યું. વર્ષો સુધીની આ મહેનત રંગ લાવી. માતા પિતાની લાગણી અને મહેનતના સરવાળે રાજનું બોડી થોડું થોડું કામ કરતું થયું. પણ છતાંય તે નોર્મલ લોકો કરતા ક્યાંય દૂર હતો.


નોર્મલ સ્ટુડન્ટ્સ વચ્ચે ભણ્યો રાજ

જો કે રાજના મમ્મીને તો પોતાના બાળકને નોર્મલ જ બનાવવો હતો. પણ હવે પડકાર હતો ભણતરનો. રાજના મમ્મીએ તેને નોર્મલ સ્કૂલમાં દાખલ કરાવવા પ્રયત્ન શરૂ કર્યા. પરંતુ સ્કૂલે ના પાડી દીધી. જો કે આખરે વિનંતીઓનો દોર ચાલ્યો અને અમદાવાદની અંકુર શાળામાં રાજને એડમિશન મળ્યું. પોતાની બીમારીને ટક્કર આપીને રાજ પણ જાણે માતાની લાગણીઓ કે મહેનતને યથાર્થ કરવા ઈચ્છતો હોય તેમ નોર્મલ સ્કૂલમાં નોર્મલ લોકોની વચ્ચે રહીને 10 ધોરણ ભણ્યો અને ડિપ્લોમા એન્જિનિરિંગ પણ કર્યું.

અચાનક ગુમાવી પિતાની છત્રછાયા

પણ નસીબ જાણે હજીય તેની પરીક્ષા લેવા ઈચ્છતું હતું. રાજ જ્યાં માંડ પરિસ્થિતિ સામે લડતા શીખ્યો હતો, ત્યાં જ આઘાત લાગ્યો પપ્પાને ગુમાવવાનો. 10મા ધોરણમાં જ રાજના પપ્પા એક્સપાયર થઈ ગયા. હવે મુસીબત બમણી હતી. આર્થિક છત્ર છીનવાયું હતું, એક બાજું રાજની સારવારનો ખર્ચ હતો, બીજી બાજુ ઘર ચલાવવાનો પડકાર. પણ ડગે એ બીજા. રાજની સાથે સાથે ભાવનાબહેને આ પડકાર ઝીલી લીધો. તેમણે હેલ્થ એન્ડ કેર ફાઉન્ડેશનમાં જોબ શરૂ કરી. તેની પાછળ પણ કારણ હતો રાજ. રાજની સ્થિતિ જોઈને તેમને પણ આવા બીજા બાળકો પાછળ મહેનત કરવાની ઈચ્છા થઈ અને આર્થિક આધાર માટે તેમણે આ નોકરી સ્વીકારી. જવાબદારી બેવડી હતી પણ મનોબળ મક્કમ હતું.



રાજના કોચે પણ કરી મહેનત 

એક તરફ પિતા ગુમાવવાનું દુઃખ બીજી તરફ બીમારી આ બંને વચ્ચે રાજ સ્કેટિંગ શીખતો રહ્યો. રાજના સ્કેટિંગ કોચ વૈભવ બ્રહ્મભટ્ટની પણ મહત્વની ભૂમિકા રહી છે. વૈભવ બ્રહ્મભટ્ કહે છે કે,'રાજને કેવી રીતે શીખવવું એ સમસ્યા મારા માટે પણ હતી. પણ એની ઈચ્છા જોયા પછી મને પણ મહેનત કરવાની ઈચ્છા થઈ. ' રાજ 8 વર્ષનો હતો ત્યારથી વૈભવે તેને સ્કેટિંગ શીખવવાનું શરૂ કર્યું છે. વૈભવ કહે છે કે,'શરૂઆતમાં રાજને શીખતા લાંબો સમય લાગતો હતો. પણ એ શીખ્યો. અને આજે તો રાજ મારા કોચિંગ સેન્ટરમાં નોર્મલ બાળકોને સ્કેટિંગ શીખવે છે.' રાજને સ્કેટિંગ શીખવવા દરમિયાન તેમના કોચે ક્યારેય રાજ પાસેથી સ્કેટના પૈસા નથી લીધા.

સ્પેશિયલ ઓલિમ્પિકમાં જીત્યા મેડલ 

રાજના મમ્મી ભાવનાબેન સ્પેશિયલ એજ્યુકેશનમાં કામ કરે એટલે તેમને આવા બાળકો માટેની સ્પર્ધાઓની ખબર પડી. રાજને તેમણે ખેલ મહાકુંભમાં ભાગ લેવા મોકલ્યો અને સ્પેશિયલ કેટેગરીમાં રાજે ગોલ્ડ મેડલ જીત્યો. બસ પછી તો રાજ આગળ સ્પર્ધાઓમાં ભાગ લેતો જ ગયો. નેશનલ લેવલે પણ રમ્યો. અને છેલ્લે તેણે દુબઈ ખાતે યોજાયેલા સ્પેશિયલ ઓલિમ્પિકમાં 2-2 મેડલ જીતીને દેશને ગૌરવ અપાવ્યું છે. રાજે રોલર સ્કેટિંગમાં 100 મીટરમાં સિલ્વર મેડલ અને 300 મીટરમાં બ્રોન્ઝ મેડલ જીત્યો છે.  જો કે રાજ બંધારાની અહીં સુધીની સફર સહેલી નથી રહી. રાજ જીવતું જાગતું ઉદાહરણ છે કે પરિસ્થિતિ સામે લડીને, પડકારોને કેવી રીતે પહોંચી વળાય. 

Saturday, 16 March 2019

Movie Review:કેવી છે મેરે પ્યારે પ્રાઈમ મિનિસ્ટર ?

Movie Review:કેવી છે મેરે પ્યારે પ્રાઈમ મિનિસ્ટર ?
ઓવરઓલ સારી છે, પણ બધાને નહીં ગમે
સ્ટારકાસ્ટઃ ઓમ કનોજિયા, અંજલિ પાટિલ, મકરંદ દેશપાંડે
લેખકઃ હુસૈન દલાલ, મનોજ મૈરતા, રાકેશ ઓમપ્રકાશ મહેરા
ડિરેક્ટરઃ રાકેશ ઓમપ્રકાશ મેહરા
નિર્માતાઃ રાકેશ ઓમપ્રકાશ મહેરા અને અન્ય

તો ભૈયા યૈ હૈ ઔર એક શૌચાલય કે મેસેજવાલી ફિલ્મ

અરે ભાઈ, આ વાત તો તમને પણ ટ્રેલર જોઈને ખબર પડી જ ગઈ હશે. ટોઈલેટ એક પ્રેમકથાની જેમ વાત અહીં પણ સિમ્પલ છે. રાકેશ ઓમપ્રકાશ મહેરા તમને કહેવા માગે છે કે દેશમાં લાખો લોકો શૌચાલય વગર જીવે છે, અને તેમણે કેવી જિંદગી ગુજારવી પડે છે. સ્ત્રીઓને ખુલ્લામાં જતા કેટલી શરમ આવે છે. વગેરે વગેરે. ટોઈલેટમાં સ્ટોરી થોડી જુદી રીતે કહેવાઈ હતી અહીં સેન્સિટિવીટી થોડી વધારે છે. પણ મેસેજની સાથે સાથે લોકોને ફિલ્મ જોવા મજબૂર કરે એવું એન્ટરટેઈનમેન્ટ ફેક્ટર ખૂટે છે.

ફિલ્મમાં શૌચાલયના મેસેજની સાથે સાથે અન્ય બે મેસેજ પણ ડિરેક્ટરે ખૂબ સરળતાથી આપી દીધા છે. એક તો હિન્દુ-મુસ્લિમ છોડીને યુનિટીનો મેસેજ તમે ગમી જશે, જ્યારે કાન્હા એટલે આપણો નાનકડો હીરો અને તેની માતા પાડોશી મુસ્લિમ ફેમિલી સાથે બેસીને જમશે. બીજી વાત એ કે રેપ થયા બાદ પણ એક સ્ત્રીને સ્વીકારી શકાય, લગ્ન કરી શકાય. આ બે મેસેલ ખૂબ જ સલુકાઈથી આપી દેવાયા છે.

એક્ટિંગમાં તો આવું છે ભાઈ

કાન્હાની મોમના રોલમાં અંજલિ પાટિલની એક્ટિંગ સારી છે. નેશનલ એવોર્ડ વિનર છે. તેનામાં સિંગલ મધરની સ્ટ્રગલ પણ દેખાય છે અને નાની ઉંમરની સ્ત્રીના અરમાનો પણ. તો કાન્હાના રોલમાં ઓમ કનોજિયાની ઈનોસન્સ પણ તમને ગમી જશે. પણ અહીં છોટા પેકેટ બડા ધમાકા પણ છે. કાન્હાનો મિત્ર રિંગટોનની એક્ટિંગ દરેક સીનમાં તમને ગમશે. રિંગટોનના રોલમાં આદર્શ ભારતી ધ્યાન ખેંચી લે છે. અને મકરંદ દેશપાંડે નામ હી કાફી હૈ ભાઈ. તમે જ્યારે હોળીના ગીતમાં મકરંદને નાચતા જોશો ત્યાં જ તેના ફેન થઈ જશો.


શું ખૂટે છે ?

જુઓ ભાઈ આ શૌચાલય બનાવવાનો મેસેજ તો આપણે ટોઈલેટમાં જોઈ ચૂક્યા છીએ. વળી એમાં અક્ષયકુમાર પણ હતા. તો ઝૂંપડપટ્ટીની લાઈફ સંખ્યાબંધ ફિલ્મોમાં દર્શકો જોઈ ચૂક્યા છે, એમાંય ઝોયા અખ્તરની લેટેસ્ટ ફિલ્મ ગલી બૉયમાં તો લોકોએ તે ડિટેઈલમાં જોઈ છે. બસ આ જ ડિટેઈલિંગ ખૂટે છે. એક ઝૂંપડપટ્ટીની મુશ્કેલીઓ, ઝૂંપડપટ્ટીના લોકોની મુશ્કેલીઓ પાણીની તંગી કરતાંય વધુ છે. એ બતાવવાનું ચૂકાયુ છે. વળી જ્યારે સોશિયલ મેસેજ આપવો હોય ત્યારે કડવી દવા જેમ માતા બાળકને ફોસલાવીને પીવડાવે તેમ એન્ટરટેઈનમેન્ટ સાથે આપવો પડે. જેથી દર્શકો સુધી પહોંચે અને પૂરેપૂરો પહોંચે. બસ રાકેશ ઓમપ્રકાશ મહેરા સોશિયલ ઈસ્યુ હાઈલાઈટ કરવામાં એન્ટરટેઈનમેન્ટ ચૂક્યા છે.

ઓવરઓલ ફિલ્મ સારી છે સાથે નબળી પણ છે. બધાને નહીં ગમે.


મિડ ડે મીટરઃ 2.5 સ્ટાર (આ અડધો સ્ટાર ખાસ રિંગટોનની એક્ટિંગ માટે)

Friday, 31 August 2018

સંઘર્ષ વચ્ચે તપીને સરિતાએ મેળવી 'સુવર્ણ' સિદ્ધિ

એક પછાત જિલ્લાના અત્યંત પછાત ગામની યુવતીએ ભારતને અપાવ્યો ગોલ્ડ મેડલ

ડાંગ, આ જિલ્લાની ઓળખ તેના કુદરતી સૌંદર્યને લીધે છે. ડાંગને ગુજરાતનું સ્વીટ્ઝર્લેન્ડ પણ કહેવાય છે. એમાંય હાલ જો ચોમાસા દરમિયાન તમે ડાંગનો કુદરતી નજારો માણો તો આંખો ક્યારેય ન થાકે. પરંતુ ઠેર ઠેર પથરાયેલા કુદરતી સોંદર્ય વચ્ચે ડાંગમાં એવા અનેક ગામડા છે, જ્યાં પ્રાથમિક સુવિધા નથી. તમે કદાચ માની નહીં શકો કે આજના જમાનામાં જ્યાં ઈન્ટરનેટ હાથવગું છે, ત્યારે અહીંના કેટલાક ગામમાં હજી છાપું પણ નથી પહોંચતું. અને આવા જ એક ગામની છોકરી આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે ભારતનું નામ રોશન કરીને ગોલ્ડ મેડલ અપાવે તે વાત કદાચ માની ન શકાય. પણ, ડાંગની દોડવીરે આ વાત સાચી કરી બતાવી છે.

વાત છે સરિતા ગાયકવાડની. છેલ્લા 24 કલાકમાં કદાચ તમે આ નામ તમારી ટીવી સ્ક્રીન પર કે સોશિયલ મીડિયા પર વાંચી ચૂક્યા હશો, અને ફોટા પણ જોઈ ચૂક્યા હશો. તમારા હાથવગા ઈન્ટરનેટથી સરિતા પર તમે શુભકામનાઓનો વરસાદ પણ વરસાવ્યો હશે. પરંતુ જે દેખાઈ રહી છે તે સરિતાની સુવર્ણ સફળતા છે. તેની પાછળ સરિતા અને તેના પરિવારનો જબરજસ્ત સંઘર્ષ રહેલો છે.  ભારતને એશિયન ગેમ્સમાં ગોલ્ડ જીતાડનાર સરિતાએ આ સફળતા માટે આકરો સંઘર્ષ કર્યો છે. કહેવાય છે કે શુદ્ધ સોનું પકવવા માટે આકરી આગમાં તેને તપવવું પડે. સરિતાની આ સુવર્ણ સફળતા પણ સંઘર્ષની આગમાંથી તપીને નીકળી છે.

સરિતા ગાયકવાડ વતની છે, પછાત ગણાતા ડાંગ જિલ્લાની. એમાં પણ આહવા તાલુકામાં આવેલા અંતરિયાળ ગામ કરાડી આંબા એ સરિતાનું ગામ. જ્યાં પ્રાથમિક સુવિધાઓ માત્ર નામ પૂરતી છે. વાહનવ્યવહારની સગવડ નથી, બસ પકડવા માટે પણ ચાર કિલોમીટર ચાલીને ચીખલી સુધી જવું પડે ત્યારે ક્યાંક જઈ શકાય. મોબાઈલ નેટવર્ક પકડવા માટે ઉંચી ટેકરી પર જવું પડે છે, ત્યારે ઈન્ટરનેટની તો વાત જ શું કરવી. પાણીની સુવિધા પણ હજી કેટલાક મહિનાઓ પહેલા આવી છે. વીજળી છે પણ નામની. મૂડ આવે ત્યારે લાઈટ આવે ને ઈચ્છા હોય ત્યારે જતી રહે. એટલે કે ગામમાં કમ્યુનિકેશનના નામે મીંડુ છે. વળી આ ગામમાં શિક્ષણનું પ્રમાણ પણ ઓછું છે. ગામની આવી સ્થિતિ જોઈને કદાચ પહેલીવાર માની ન શકાય કે કરાડી આંબામાંથી કોઈ વ્યક્તિ એમાંય યુવતી આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે ભારતનું નેતૃત્વ કરે અને ગોલ્ડ મેડલ પણ અપાવે. પરંતુ એશિયન ગેમ્સમાં સરિતાએ સિદ્ધિ મેળવીને સાબિત કર્યું છે સફળતા કોઈ સુવિધાઓની મોહતાજ નથી હોતી.

કરાડી આંબા ગામ વિશે સાંભળીને જ સરિતાએ આ લેવલ પર પહોંચવા માટે કેટલી મહેનત કરવી પડી હશે, તેનો આછો અંદાજ આવી જાય. પરંતુ આ તો સંઘર્ષની શરૂઆત હતી. એક તો પછાત ગામ અને અપાર આર્થિક મુશ્કેલીઓ. નળિયાવાળું નાનકડું ઘર. ઘરની દીવાલો પર કાચી માટીનું લીંપણ. બહારથી ઘરની દીવાલોની ઈંટો દેખાય, અને અંદર લટકે છે સરિતાની સફળતાના પ્રતીક મેડલ્સ.


આવું છે ગોલ્ડ મેડલ જીતનાર સરિતાનું ઘર. પાયાની સુવિધાઓ વગર સપના પૂરા કરવા એ સરિતાની પહેલી પરીક્ષા હતી. પરંતુ સૌથી મોટી મુશ્કેલી હતી પૈસાની. અંતરિયાળ ગામ હોવાને કારણે અહીં કોઈ ધંધા ઉદ્યોગ તો છે નહીં. ગામના મોટા ભાગના લોકો ખેતમજૂરી કરે છે. તે પણ ત્યારે જ મળે જ્યારે પાકની સિઝન હોય. બાકીના સમયે તો ઘરમાં ખાલી હાંડા જ કુસ્તી કરે. 


સરિતાના માતા રમુબહેન અને પિતા લક્ષ્મણભાઈ પણ ખેતમજૂરી કરીને ઘરનું ગુજરાન ચલાવે. એક તો ખેત મજૂરીની ટૂંકી આવક તેમાં સરિતા સહિત ચાર સંતાનને ભણાવીને મોટા કરવાના. જો કે જે રીતે સરિતાએ સંઘર્ષ કર્યો છે, પરિસ્થિતિનો પડકાર ઝીલ્યો છે, તેટલી જ મહેનત તેના માતાપિતાની પણ છે.

ડાંગના અંતરિયાળ ગામમાં જન્મેલી સરિતા ગાયકવાડ ખડતલ તો હતી જ. પરિસ્થિતિ સાથેના સંઘર્ષે જ તેને શારીરીકની સાથે સાથે માનસિક બળ આપ્યું. ગામમાં કોઈ સુવિધા ન હોવાને કારણે ક્યારેક પાણી લેવા ટેકરીઓ ચડવી ઉતરવી પડે, તો કિલોમીટરોના કિલોમીટર સુધી ચાલવું પડે. બાળપણથી આ રીતે મોટી થયેલી સરિતાની શારિરીક તાકાત વિક્સી હતી. પણ ગામમાં ન તો સ્પોર્ટ્સ માટે કોઈ સુવિધા હતી, ન તો કોઈ પ્રોત્સાહન મળી શકે તેવી સ્થિતિ. હાલ ભલે સરિતાએ 4*400 મીટર રિલેમાં ગોલ્ડ અપાવ્યો હોય, પણ તમને જાણીને આશ્ચર્ય થશે કે સરિતા મૂળ ખેલાડી હતી ખો ખોની. એટલે સુધી કે સરિતા 17-17 વખત રાષ્ટ્રીય સ્તરે ખો ખોની સ્પર્ધામાં ભાગ લઈ ચૂકી છે.


વાંસદાની સ્કૂલમાં અભ્યાસ કરતી સરિતા ખો ખોમાં ભલભલા ખેલાડીઓને પાછળ પાડી દેતી. સ્કૂલનું શિક્ષણ પુરુ થયા પછી સરિતાને ગ્રેજ્યુએશન કરવું હતું. અને અહીં સુધી તો સરિતાએ ક્યારેય એથ્લેટિક્સમાં ભાગ લેવાનું વિચાર્યું નહોતું. પણ ચીખલીની એમ.આર.દેસાઈ આર્ટ્સ એન્ડ કોમર્સ કોલેજમાં સરિતાને પ્રવેશ મળ્યો. અને અહીંના કોચે તેને ખો ખોની સાથે સાથે લાંબી દોડમાં ભાગ લેવાની સલાહ આપી. સરિતાએ દોડવાની શરૂઆત કરીને ટ્રેક પર આ ડાંગ એક્સપ્રેસની સ્પીડ જોઈને તમામ લોકોની આંખો પહોળી થઈ જતી.

આજે સરિતાની સફળતાથી ખુશ તેના પિતા લક્ષ્મણભાઈ ભીની આંખે કહે છે કે,'પરિવારમાં આવક ઉભી કરવી પ્રાથમિક્તા હતી. અને એમાંય ચાર ચાર સંતાનોને ભણાવીને મોટા કરવાના. પણ ટૂંકી આવકમાંય જેમ તેમ કરીને અમે બાળકોને ભણાવ્યા. અને બાળકોએ પણ આજે અમારી મહેનતને સાર્થક કરી બતાવી છે.' હાલ તો સરિતાનો પરિવાર ખુશખુશાલ છે. પરંતુ એક સમય એવો પણ હતો જ્યારે સરિતા માટે મેદાન સુધી પહોંચવાના પૈસા ન હતા.

આર્થિક સ્થિતિ એવી કે સરિતા જોડે દોડવા માટે ન તો શૂઝ હતા. ન તો પૂરતા ખોરાકની સગવડ. જો કે અહીં સરિતાને સહાય મળી એમ.આર.દેસાઈ કોલેજ તરફથી. કોલેજે સરિતાને શૂઝ આપ્યા સાથે જ સરિતાને જરૂરી આર્થિક સહાય પણ મળી.સરિતાના હેડ કોચ જયમલ નાઈક કહે છે કે, 'શરૂઆતમાં સરિતા શૂઝ વગર દોડતી હતી. તેને શૂઝ પહેરીને દોડવાનું કહેવાયું. પરંતુ બાળપણથી શૂઝ વગર દોડી હોવાને કારણે તેને શૂઝ ન ફાવ્યા. તેમ છતાંય તેણે ટ્રેક પર બાકીની તમામ હરીફોને ધૂળ ચાટતી કરી દીધી. જો કે બાદમાં અમે તેને શૂઝ પહેરીને દોડવાની તાલીમ આપવાની શરૂ કરી.' એક તરફ સરિતાની મહેનત હતી અને આર્થિક સહાય કોલેજ તરફથી મળવાની શરૂ થઈ, બસ અહીંથી સરિતાએ ટ્રેક પર એવી સ્પીડ પકડી કે પાછું વાળીને જોયું નથી. સરિતાની સ્પીડ જોઈને નડિયાદ સ્પોર્ટ્સ ઓથોરિટી દ્વારા તાલીમ માટે તેની પસંદગી થઈ. અહીં 2 વર્ષની તાલીમ બાદ સરિતાની મહેનત રંગ લાવી. અને નેશનલ કેમ્પ પટિયાલામાં ટ્રેનિંગ માટે સરિતાને તેડું આવ્યું. આકરા સંઘર્ષની આગમાંથી પસાર થયા બાદ સરિતાની કિસ્મતની ચાવી ખુલી હતી.


નેશનલ કેમ્પમાં જબરજસ્ત મહેનત અને આકરી તાલીમ બાદ નેશનલ લેવલ પર તો સરિતા સારું પ્રદર્શન કરી જ રહી હતી, મેડલ્સ પણ જીતી રહી હતી. પરંતુ દરેક ખેલાડીનું જે સપનું હોય છે, તેવું જ ઈન્ડિયાની ટી-શર્ટ પહેરી દેશને ગૌરવ અપાવવાનું સરિતાનું સપનું પણ હજી રાહ જોવડાવતું હતું. આખરે ઓસ્ટ્રેલિયામાં યોજાયેલી કોમનવેલ્થ ગેમ્સ માટે સરિતાની પસંદગી થઈ. જો કે આ ગેમ્સમાં ભારતને રિપ્રેઝન્ટ કરવાનું તેનું સપનું જરૂર પુરુ થયું, પણ સરિતાને મેડલ ન જીતી શકવાનો અફસોસ હતો.. કોમનવેલ્થ ગેમ્સ બાદ જકાર્તામાં જ ગયા વર્ષે યોજાયેલી ટેસ્ટ ચેમ્પિયનશિપમાં સરિતા ટ્રેક પર ઉતરી અને આ વખતે મેડલ પણ જીતી લાવી. જે બાદ અમેરિકાના બહામાસમાં યોજાયેલી રિલે ચેમ્પિયનશિપમાં પણ સરિતા ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કરી ચૂકી છે. સરિતાના સતત જબરજસ્ત પર્ફોમન્સે જ તેને એશિયન ગેમ્સમાં તક અપાવી. બસ તક સરિતાએ ઝડપી લીધી અને 4*400 મીટર રિલેની ટીમ ઈવેન્ટમાં સરિતા પોતાની ટીમમેટ્સ હીમા દાસ, પૂવમ્મા રાજુ મછેત્તીરા અને વેલ્લુવા કોરોથ વિસ્મયા સાથે એવું દોડી કે ગોલ્ડ મેડલ જીતી લાવી.


સંઘર્ષની આગમાં તપીને નીકળેલી સરિતાની સિદ્ધિને સો સો સલામ. એશિયન ગેમ્સમાં સફળતા મેળવી ચૂકેલી આ ડાંગી દોડવીરની નજર હવે 2020માં યોજનારા ટોકિયો ઓલિમ્પિક્સ પર છે. સરિતા હવે ઓલિમ્પિકમાં પણ ભારતનું પ્રતિનિધિત્વ કરી મેડલ જીતવા ઈચ્છે છે. ત

Monday, 2 January 2017

તારી યાદ....

દિલના એક ખૂણે ધરબેલી તારી યાદો નીકળી,
જેને સંતાડી હતી હ્રદયના એક અંધારા ખૂણામાં
મૂક્યો હતો એક કાળમીંઢ પથ્થર એના પર
પણ
લાગણીની એ લીલીછમ કૂંપળ આજે ફરી ફૂટી નીકળી

Thursday, 15 December 2016

કરચલી

આ કરચલી નથી, મારા વૃદ્ધત્વની નિશાની,
એ તો ઘા છે, મારા જીવન સમરાંગણના

Wednesday, 12 October 2016

જિંદગી

શરૂઆત
નિર્દોષ બાળપણ
યૌવન
હૂંફાળી હવા
આહલાદક વાતાવરણ
ઊંઘવાની મજા
તાપ
જવાબદારી
આકરી ગરમી
પડકારો
વરસાદ માટે ટાળવળતી ધરતી
જમીનમાં પડેલા ચીરા
મુશ્કેલીઓ
ગરમ પવન, વાતી લૂ
સુસવાટા
વંટોળ
મહેનત કરીને ઉગાડેલા પાકને ઉખાડી નાખતું વાવાઝોડું
નિષ્ફળતા
ફરી ખેડાતું ખેતર
વધુ એક પ્રયત્ન
આકરી મહેનત
પરસેવાથી તરબતર
ઇન્તેજાર
વરસાદ
સફળતા
આનંદ

Priyanka Chopraને વાંદરાએ લાફો મારી દીધો, ફિલ્મ જેવી ઘટના બની હકીકત!

                તમને Housefull ફિલ્મનો પેલો સીન યાદ છે? જ્યારે ફિલ્મમાં વાંદરો દીપિકા પાદુકોણનો મોબાઈલ લઈને જતો રહે છે, અને અક્ષયકુમાર દીપિક...