बम्बई !

मैं उसे सपनो का शहर कहता था, वो उसे बम्बई कहती थी,

क्युंकि ईस चकाचौंध में काम ढूंढना मेरे लिये आसान नहीं था, और काम मिलना बिलकुल एक सपना

पर वो तो यहीं की थी... ये समुंदर... ये बारिश... ये ट्रेन और ये ट्राफिक...

उस के लिये मानो रत्तीभर मीं नहीं था....

ईस देश के करोडो युवाओ की तहर में भी आया था... कुछ हजार रुपये लेकर.. दो बेग लेकर... और साथ सिने में समेटे किमती सपने लेकर....

वो यहां जी रही थी... जी भी कहां रही थी... मानो जिंदगी काट रही थी....

ओफिस से घर... घर से ओफिस... बस मशीन बन गई थी...

कहते है ये सपनो की नगरी.. सोती नहीं है... जागती भी कहां है भाई.... सिर्फ भागती है...

ईसकी नसो में... लोकल ट्रेन.. यानि की लाईफ लाईन दोडती है... और ईसे लाईफ लाईन कहेना मेरे लिये तो जायझ भी है... क्युं की ईसी की भीडने तो मुजे उससे मिलाया था...

अगर उस दिन उस आदमीने मुजे धक्का न दिया होता.. तो में लेडीझ स्पेशियल में न चडा होता.. 

जी हां, लेडिझ स्पेशियल... बात थोडी कोमिक जरूर है... पर एसा हुआ था...

ये थी लेडीज स्पेशियल... और उपर से फास्ट यानि की अब तो ये ट्रेन अंधेरी ही रुकने वाली थी.. 

और 5 मिनिट मुजे अहीं... पुलीस और आंटीयो की डांट सुनने में बीतानी थी... पर यै 5 मिनट.. ये 

5 मिनटमें मुजे तुम दिखी...

हाथ में... मोबाईल लेके ट्रेन में टिकटोक बनाती हुई..

अपने चहेरे पे से बालो की लट हटाती हुई...

वीडियो के लिये जगह बनाती हुई.. .खिलखिलाती हुई..

अंधेरी स्टेशन तो आ गया... पर कुछ जरूर गया..

फिर तो तुम्हे देखने को बेन्ड्रा स्टेशन पर लेडीझ स्पेशियल का ईन्तझार मानो मेरी आदत हो गई..

दिन बीते... महिने बीते... कुछ टिन्डर मेच आये.. कुछ डेट भी हुई... और मानो में उस खिलखिलाहट को भूलने लगा था.. ईस चकाचौंध में खोने लगा था... बियर के घूंट के साथ घर की याद को टालने लगा था... समुंदर की आवाझ में दिल की आवाझ दबाने लगा था... पर

कुछ बाकी सा था..

माहोल अभी भी खाली खाली सा था.... पता नहीं... क्यां ढूंढ रहा था...

पर ये था तो सपनो का शहर... सपने पूरे करने का शहर...

आखिर एक दिन... तुम मिल ही गई... शायद वो शाम तुम भी नहीं भूली... जब ट्रेन में मेरी जेब कटी थी.... तब तुम ही तो मेरे सामने हंसी थी...

टीसीने जब बिना टिकिट पकडा था.. तुममें ही तो मुजे बचाने का जझ्बा था..

न जान न पहचान.. बस वो दी हुई मुस्कान के सहारे ही तुमने मुजे मदद की... और मेंनें तुमसे फ्रेन्डशिप..

माहोल अब कुछ फिल्मी सा था... आशिक में भी दिल्ही का था.. पहली मुलाकात में... स्टेशन की भीड भाड में... मैने पूछ ही लिया... कॅन वी गो फोर अ वॉक

हां, उसे भी समुंदर पसंद था.... फिर तो शामें कटने लगी... समुंदर के पानी में मानो बहने लगी.. कभी वो मेरे पीजीमें आके मेगी बनाती... तो कभी में उसके घर जा के... आळू भिंडी की सब्जी बनाता...

कुछ एसे हालात थे... बिना शब्द के भी वो पल खास थे...

किन्तु परंतु बंधु... ट्विस्ट तो आता ही है... हमारी कहानी में भी विलन की एन्ट्री हो ही गई.. और ये विलन बना वक्त

वो मुजे बम्बई दिखाती गई.. अपने ओफिस से वक्त निकालती गई... मुजे अपने शहर से रुबरु कराती गई..

उसके पास मेरे लिये वक्त ही वक्त था... क्युं की मुजे अकेला फील नहीं होने देना चाहती थी..

मानो वो अपना फिल्मी सपना सच कर रही थी... और में अपने करियर के गोल्स तक पहुंचने में बिझी था... में अपने टार्गेट हिट करने में बिझी था.. बोस को खुश करना ही जैसे मेरा मक्सद था

वो मेरे ओफिस के नीचे खडी रहती... में अपने लेपटोप की स्क्रीन में खोया रहता..

वो मेरे लिये वडापाउं पेक कराती रहती... में उस के फोन्स को कट करता रहता...

फिर भी उस की व्होटस एप चेट का वॉल पेपर में था... और मेरी लेपटोप का वॉल पेपर... मेरा ओकेआर था..

अब

वो उसे सपनो का शहर कहती थी, और में.... ‘बम्बई’

ડૉ.હાથી ઉર્ફે નિર્મલ સોનીએ શૉ કરતા પહેલા ક્યારેય નહોતી વાંચી ‘દુનિયાને ઉંધા ચશ્મા’ કૉલમ!! વાંચો ખાસ વાતચીત

તારક મહેતા કા ઉલ્ટા ચશ્મા… સૌથી ફેમસ થયેલા આ શૉ વિશે આજકાલ એક જ ચર્ચા હોય છે દયાભાભી પાછા આવશે કે નહીં ? પરંતુ આજે આપણે વાત કરીએ શૉના એક એવા ગુજરાતી કલાકાર સાથે જેમના વિશે ખૂબ ઓછી ચર્ચા થઈ છે. મૂળ મહુવાની બાજુના ગામ દાઠાના…કેટલોક સમય તળાજામાં રહેલા અને હાલ મુંબઈ રહેતા નિર્મલ સોની એટલે કે તારક મહેતાના ડૉક્ટર હાથી વિશે. નિર્મલ સોની તારક મહેતા કા ઉલ્ટા ચશ્મા શૉ શરૂ થયો ત્યારે પણ ડૉ. હાથીના રોલમાં હતા. જો કે વચ્ચે તેઓ થોડા સમય માટે શૉથી છૂટા પડ્યા અને હવે ફરી દર્શકોને હસાવી રહ્યા છે.

નિર્મલ સોની બોલીવુડમાં પણ સારુ કામ કરી ચૂક્યા છે. તેમની કરિયર એડફિલ્મ્સ ખાસ તો શૂટઆઉટ એટ લોખંડવાલા જેવી ફિલ્મોમાં તેમણે કામ કર્યું છે. તો તારક મહેતા… પહેલા તેઓ ઝી ટીવી પર કબૂલ હૈ નામની સિરીયલમાં પણ કામ કરી ચૂક્યા છે, તમને જાણીને આશ્ચર્ય થશે કે આ શૉમાં તેઓ ફિમેલ રોલમાં હતા. જેના માટે તેમને ઝી એવોર્ડ્ઝમાં બેસ્ટ કોમેડિયનનું નોમિનેશન પણ મળ્યું હતું. આ ઉપરાંત નિર્મલ સોની 2001માં ઈટીવી પર આવતી ‘ટીનએજર’ નામની ગુજરાતી સિરીયલમાં પણ કામ કરી ચૂક્યા છે.  તો ચાલો વાંચી લો એમની સાથેની વાતચીત.

તમે ‘તારક મહેતા કા ઉલ્ટા ચશ્મા’ સાથે પહેલા પણ સંકળાયેલા હતા. પહેલી વખત આ શો કેવી રીતે મળ્યો હતો ?

જ્યારે ‘તારક મહેતા કા ઉલ્ટા ચશ્મા’ માટે ઓડિશન્સ ચાલતા હતા ત્યારે નીલા ટેલિફિલ્મસના પ્રોડક્શન મેનેજરને ફોટોઝ મેઈલ કર્યા છે. પણ મને ખબર નહોતી કે ‘તારક મહેતા…’ શું છે, કે આ શૉ માટે ઓડિશન છે. બસ એટલું જ ખબર હતી કે એક કોમેડી શૉ બની રહ્યો છે. તો અરવિંદભાઈએ તરત કૉલ કર્યો કે આઈ હેવ અ વર્ક ફોર યુ. કાલે કોલ કરીશ. પણ બીજા દિવસે ફોન ન આવ્યો. એટલે બે ત્રણ દિવસ સુધી વેઈટ કર્યો પછી પૂછ્યું તો મને ખબર પડી કે કેરેક્ટર માટે હું સેકન્ડ ઓપ્શન હતો. અને જે ફર્સ્ટ ઓપ્શન હતા તે શૉ કરી રહ્યા હતા. પછી અચાનક 10 દિવસ ગયા અને રાત્રે અરવિંદભાઈએ ફરી ફોન કરી પૂછ્યું ક્યાં છો ? મેં કહ્યું ઘરે છું. એમણે પૂછ્યું હમણાં ઓડિશન માટે આવી શકો. એટલે મને એમ કે રોલ તો રહ્યો નથી તો શું ? પાછું બીજા જ દિવસે શૂટ હતું. મેં તાત્કાલિક ઓડિશન આપ્યું. આઈ સિલેક્ટેડ અને નેક્સ્ટ ડે શૂટ શરૂ કરી દીધું.

તમે ગુજરાતી છો. ગુજરાતીઓમાં તારક મહેતાની દુનિયાને ઉંધા ચશ્મા કૉલમ ખૂબ ફેમસ છે. તમે શૉમાં એક્ટ કરતા પહેલા ક્યારેય દુનિયાને ઉંધા ચશ્મા વાંચી હતી ?

ઓનેસ્ટ્લી કહું તો જ્યારે શૉ સાઈન કર્યો ત્યારે આના વિશે આઈડિયા નહોતો. તારક મહેતાનું નામ સાંભળ્યું હતું. અમારા ઘરે ચિત્રલેખા રેગ્યુલર આવતું હતું. મમ્મી-પપ્પા વાંચતા હતા પણ મને કોઈ આઈડિયા નહોતો. શૉ સાઈન કર્યો ત્યારે 26 વર્ષનો હતો અને વાંચવું નહોતું ગમતું. પછી ખબર પડી કે શો જેના પરથી બન્યો છે તે કૉલમ મોટું નામ છે. અને શૉ સાઈન કર્યા પછી કૉલમ વાંચી.

બીજી વખત આ શૉનો ભાગ બનીને કેવું લાગે છે ?

પાછા આવવાનું ગમ્યું છે. મારા મમ્મી પપ્પાને શૉ ખૂબ ગમતો. તારક મહેતા છોડ્યું ત્યારે પણ પપ્પાએ પુછ્યુ હતું કે કેમ શૉ છોડ્યો. પછી પપ્પા એમ પણ કહેતા કે તક મળે તો આ શૉ કરજે. પણ પપ્પા તો દોઢ વર્ષ પહેલા એક્સપાયર થયા. એમના નિધનના 3-4 દિવસ પહેલા જ છેલ્લી એમની સાથે વાત થઈ હતી ત્યારે પણ એમણે કહ્યું હતું કે જો તારક મહેતામાંથી ફોન આવે તો કરી લેજે. મારા પપ્પાને કેન્સર હતું, એટલે અમને ખબર હતી કે વધારે દિવસો નથી. ત્યારે આઝાદભાઈ ઓલરેડી રોલ કરતા હતા. એટલે ત્યારે તો મેં હા હા કરી લીધી. અને ચાર દિવસ પછી પપ્પા એક્સપાયર થઈ ગયા. પછી તો અમે વાત ભૂલી ગયા. એક દિવસ અચાનક આઝાદભાઈના સમાચાર આવ્યા. એના 4-5 દિવસ પછી મમ્મીએ પપ્પાની વાત યાદ કરાવી. મમ્મીએ કહ્યું કે ફોન આવે તો ના નહીં પાડતો. અને મને ફરી એપ્રોચ થયો ને મેં રોલ સ્વીકાર્યો. છ મહિના પછી મધર પણ એક્સપાયર થઈ ગયા. પણ મને ખુશી એ વાતની છે કે પપ્પાની છેલ્લી ઈચ્છા પૂરી થઈ અને મારા મમ્મી એ જોઈને ગયા.

પહેલી વખત શૉ છોડવાનું કારણ શું રહ્યું ?

આમ તો ખાસ કોઈ કારણ નહોતા. પણ મારા અને પ્રોડ્યુસર વચ્ચે કેટલાક ક્રિએટિવ ડિફરન્સને કારણે શો છોડ્યો હતો. ફરી ફેમિલીમાં પાછા ફરીને ગમે છે.

‘તારક મહેતા કા ઉલ્ટા ચશ્મા’ આટલા વર્ષોથી ચાલે છે. હવે તો ફેમિલી જેવું લાગતું હશે. તો સેટ પરનો એક્સિપિરિયન્સ કેવો હોય છે ?

હા, સેટ પર તો હવે ફેમિલિ જેવું થઈ ગયું છે. એટલે સુધી કે અમે બધા પોતાના ઘરેથી જમવાનું લઈ આવીએ. સાથે જમીએ. સિરીયલમાં જે મારા વાઈફ છે મિસિઝ હાથી એ અંબિકાજી મુંબઈમાં પણ મારા પાડોશી છે તો ક્યારેક સાથે શૂટ પર જઈએ. ક્યારેક રિડીંગ ચાલતું હોય તો ઈમ્પ્રોવાઈઝ થાય તો, એમાંય અમે મજાક મસ્તી કરીએ. કેટલાક કૉડવર્ડ પણ અમે વિક્સાવ્યા છે, સેટ પરના. એટલે ક્યારેક કોડવર્ડમાં વાત કરીએ. શૂટ કરતા કરતા જ ક્યારેક એટલું હસીએ કે શૂટ અટકાવી પણ દેવું પડે.

ગોકુલધામમાંથી તમારું ફેવરિટ કેરેક્ટર કયું છે ?

(તરત જ જવાબ આપતા કહે છે)જેઠાલાલ…

તો હવે એ પણ કહી દો કે સેટ પર દિલીપભાઈની ખાસ આદત શું છે ? કે સેટ પર એ શું કરતા હોય છે ?

દિલીપભાઈની સેન્સ ઓફ હ્યુમર તેમની શાનદાર છે. ઓનસ્ક્રીન તો એ બધાના ફેવરિટ છે જ પણ ઓફ સ્ક્રીન પણ એમની સેન્સ ઓફ હ્યુમર જોરદાર છે. મસ્તી કરતા કરતા રિયલમાં પણ વનલાઈનર મારે છે. હું તો એમને જ ઓબ્ઝર્વ કરતો હોઉં છે કે એ કયા વનલાઈનર્સ બોલ્યા !

તમારું વજન આમ તો તમારી યુએસપી છે, પણ રિયલ લાઈફમાં પ્રોબ્લેમ્સ આવે છે ?

મને હેલ્થ રિલેટેડ પ્રોબ્લેમ છે. મારા ફાધર મધર બધા જ હેવીવેઈટ હતા. તમને માનશો નહીં પણ અમારા ફેમિલીમાં 100 કિલોથી ઓછા વજનનું કોઈ નથી. જો કે હેલ્થ રિલેટેડ આ વજનની તકલીફ સિવાય કોઈ તકલીફ નથી. એટલે સુધી કે હું સારો ડાન્સર છું. હા ઈન્ડસ્ટ્રીમાં આવ્યા પહેલા વજનને કારણે લોકો મને જાડિયો કહીને ચીડવતા તો મને ગુસ્સો આવતો. એક કિસ્સો તો એવો છે કે મામાને ત્યાં તળાજા રહેતો ત્યારે એક છોકરાએ મને જાડો કહ્યો, તો મેં એને માર્યો હતો. એને લોહી નીકળ્યું. પછી ઈન્ડસ્ટ્રીમાં આવ્યો તો રિયલાઈઝ થયું તો ઓવરવેઈટ યુએસપી છે. એટલે માઈનસ પોઈન્ટને પ્લસ પોઈન્ટ બનાવ્યો

તમે બોલીવુડમાં કામ કર્યું, સિરીયલ્સ કરી. ગુજરાતી ફિલ્મોમાં કામ કરશો ?

ગુજરાતી ફિલ્મોમાં કામ કરવા મળે તો કરવું છે. અત્યારે જે ગુજરાતી ફિલ્મોબની છે એ મને ખૂબ ગમી છે. ખાસ તો ચાલ જીવી લઈએ, છેલ્લો દિવસ હતી, એમાં મજા પડી છે. ગુજરાતી કન્સેપ્ટમાં સારી ફિલ્મો બની રહી છે. ઈવન મચ્છુનો પ્રોમો પણ પ્રોમિસિંગ છે. મને ખુશી છે કે માતૃભાષામાં સારુ કામ થઈ રહ્યું છે. એટલે તક મળે તો ચોક્કસ ગુજરાતી ફિલ્મો કરીશ.

મજા મંઝિલે નથી.... મંઝિલ સુધી પહોંચવાના માર્ગમાં છે !!!

મોબાઈલમાં ભલે 5જી નથી આવ્યું, પણ આપણા બધાને જિંદગી 5જી જેવી જીવવી છે. ફટાફટ બધુ પુરુ કરવું છે. ઈન્ટરનેટના જમાનામાં પેશન્સ લેવલ ઘટતા જાય છે, અને હવે આપણે આ વાત સ્વીકારી પણ લીધી છે. પહેલા કમ્યુનિકેશન માટે ટપાલ, દિવાળી કાર્ડની રાહ જોતા. એક ટપાલ લખીએ તો 10 દિવસે એનો જવાબ આવે, અને હવે તો વ્હોટ્સ એપમાં ડબલ ટિક કે બ્લ્યુ ટિક ન થાય તોય આપણા શ્વાસ વધી જાય છે. એમાંય જો મોબાઈલમાં ટાવર ન આવે તો તો આપણે સિમ કાર્ડવાળી કંપનીને મણ મણની જોખી દઈએ. સ્ટ્રેસ લેવલ વધતા જાય છે. ક્યારેય વિચાર્યું છે કે આવું કેમ થાય છે ? સ્કૂલમાં છે ને આપણને પ્રગતિ પત્રક આપતા. આપણા દર મહિનાનું પર્ફોમન્સ. કદાચ તમે જીમમાં જતા હશો તો પણ આવું કાર્ડ આપતા હશે. તમારા દર મહિનાનું ઈવોલ્યુશન. તો તમે ક્યારેય જાતનું પ્રગતિ પત્રક ચેક કર્યું છે ? છેલ્લા છ મહિનામાં તમે શું કર્યું ? કેટલો સ્ટ્રેસ લીધો ? શું અચીવ કર્યું ? ક્યારેક સાંજે એકલા બેસીને ઠંડા પવનની લહેરખી ખાતા ખાતા વિચારજો ?

આ બધું શું છે ? આ દોડ શેની છે ? આપણે કેમ ભાગીએ છીએ ? આપણને શું મેળવવાની ઉતાવળ છે ? ચલો જે મેળવવું છે એ મેળવી લીધું પછી શું ? ટી 20 મેચ ચાલતી હોય ને ત્યાં સુધી જોવાની મજા છે. રન ચેઝ થઈ જાય પછી 10 મિનિટની ઉજવણી પછી જોવાનું કશું હોતું નથી. તમે પણ છેલ્લે મેન ઓફ ધી મેચ જોઈને ટીવી બંધ જ કરી દેતા હશો ને ! મજા શેની છે ? મજા છે બે ટીમો જીતવા માટે રમે છે એ જોવાની. વિકેટ લેવા બોલર બોલ નાખે એની. રન ચેઝ કરવા માટે ફોર સિક્સ મારતા જોવાની મજા હોય છે.

ચલો બીજી રીતે જોઈએ. તહેવાર. તહેવાર દિવાળીનો હોય કે હોળીનો, કે ઉત્તરાયણનો એ આવવાનો હોયને ત્યારે આપણે જબરજસ્ત ઉત્સાહ હોય. દિવાળી આવતી હોય તો ઘર સાફ કરીએ, કલર કરાવીએ, સોફાના કવર બદલાવીએ, રંગોળી કરીએ, શોપિંગ કરીએ. અને આ બધું કરતા કરતા મજા પણ આવે. પણ દિવાળી જતી રહે પછી શું ? ક્યાંક ફરવા જઈએ તો જવા પહેલાનો ઉત્સાહ જોરદાર હોય. પેકિંગ કરીએ, પ્લાનિંગ કરીએ, આર્ટીનરી બનાવીએ, શું શું કરવાનું છે એ નક્કી કરીએ. પણ ફરીને આવ્યા પછી શું ?

આ પછી શું સવાલ છે ને એ જ મુખ્ય છે ? આપણે બધા જ રૂટિન લાઈફમાં ભાગીએ છીએ, ટાર્ગેટ અચીવ કરવા મચી પડીએ છીએ. પણ એ નથી વિચારતા કે આપણે જે મેળવવા ભાગીએ છીએ એ મળી ગયા પછી શું કરીશું ? ફરી નવા ટાર્ગેટ... ફરી નવી દોડધામ.. આ ચક્કર તો ચાલ્યા જ કરશે. તો શા માટે આપણે આ જર્ની એન્જોય ન કરીએ ? તમારી ઓફિસમાં કે તમારી આસપાસ ઘણા એવા લોકો હશે જેને કામ કરવામાં કંટાળો આવતો હશે, કે એ કહેશે કે યાર લાઈફથી કંટાળી ગયો છું. કંઈ નવું નથી. થાકી જવાય છે. પણ બંધુ તમે જરા એન્જોય કરવાનું તો શરૂ કરો.

      મજા મંઝિલે પહોંચવામાં નથી... મંઝિલ સુધી પહોંચવાના કાંટા ભરેલા, કીચડ ભરેલા,, કીચડ વચ્ચે ઉગેલા ફૂલોની સુગંધમાં... વરસાદ પછી ભરાયેલા ખાબોચિયાની બાજુમાં ઉગેલા બિલાડીના ટોપને જોવામાં છે. બાકી જીવનનું ચક્કર તો ચાલતા જ રહેવાનું છે. પહેલા ગર્લફ્રેન્ડ, પછી પત્ની, પછી બાળક, કાર, પોતાનું ઘર.. આ ટાર્ગેટ તો આવતા જ રહેશે અને પૂરા પણ થતા રહેશે. પણ એ પૂરા થાય ત્યાં સુધીનો આનંદ લેતા શીખવાનું છે.

તો બંધુ સરવાળે સાર એ છે કે બોલીવુડની ફિલ્મોની જેમ આપણા જીવનમાં પણ હેપ્પી એન્ડિંગ થવાનું જ છે. તમે કદાચ અસહમત થશો. તમારી વાત પણ સાચી છે, કલ કિસને દેખા. અને જો કલ કિસને દેખા તો પછી કાલનું વિચારીને દુઃખી કેમ થવાનું. આજમાં જીવી લો. આજને એન્જોય કરી લો. તો દિવાળી બાદ આ નવા વર્ષના રિઝોલ્યુશનમાં નક્કી કરો.. કે જે કરશો એ દિલથી કરશો... પોતાના 100 ટકા આપીને કરશો. કરવા ખાતર નહીં.

સો .... નવા વર્ષે... કામ કરો... કામને એન્જોય કરો...